Υπάρχει μια ερώτηση που αξίζει να κάνεις στον εαυτό σου πριν ανοίξεις άλλο πρόγραμμα: το διασκεδάζεις; Αν η απάντηση είναι όχι, όσο σωστό κι αν είναι το πλάνο, κάποια στιγμή θα το αφήσεις. Όσοι γυμνάζονται για χρόνια δεν είναι απαραίτητα πιο πειθαρχημένοι από σένα. Βρήκαν τρόπο να περνούν καλά όσο κινούνται.
Η άσκηση δεν χρειάζεται να μοιάζει με τιμωρία για να δουλέψει. Χρειάζεται να επαναλαμβάνεται. Κι αυτό που επαναλαμβάνεται εύκολα είναι εκείνο που σου αρέσει αρκετά, ώστε να μη χρειάζεται απόφαση κάθε φορά που χτυπά το ξυπνητήρι.
Πόσο πρέπει να πονάει για να μετρήσει
Έχει περάσει η ιδέα ότι αν δεν ιδρώσεις με τις ώρες και δεν τρέμουν τα πόδια σου, δεν έκανες προπόνηση. Δεν ισχύει. Μια συνεδρία μπορεί να είναι απαιτητική και ταυτόχρονα ευχάριστη, και αυτός ο συνδυασμός είναι που σε κρατάει μέσα στον στόχο για μήνες.
Ούτε η διάρκεια είναι ιερή. Κανένας κανόνας δεν λέει πως χρειάζεσαι ενενήντα λεπτά. Ένα τέταρτο με σπριντ και διαλείμματα, ή είκοσι λεπτά με αντιστάσεις και σωστή σειρά ασκήσεων, δίνουν περισσότερα από μια ώρα σε διάδρομο που βαριέσαι από το πρώτο λεπτό.
Όταν η προπόνηση γίνεται καταναγκασμός, το κόστος φαίνεται στον μήνα, όχι στη μέρα. Χάνεις συνεδρίες, κουβαλάς ενοχή, επιστρέφεις με διάθεση «όλα ή τίποτα» και στο τέλος τα παρατάς εντελώς. Το σώμα δεν έχασε από εκείνη τη δύσκολη προπόνηση· έχασε από τις δέκα που δεν έγιναν.
Βρες τη μορφή που σου ταιριάζει
Αν ο διάδρομος σε κουράζει, πάρε παρέα ή τον σκύλο και βγες έξω. Αν το μεγάλο τρέξιμο σε τρομάζει, δοκίμασε διαλειμματική σε μικρές αποστάσεις. Αν δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις, δες ποια αερόβια ταιριάζει στο σώμα σου. Αν τα βάρη σε αγχώνουν, δούλεψε με λάστιχα, μηχανήματα, μονόζυγο ή ασκήσεις με το βάρος του σώματος. Το ίδιο ερέθισμα έρχεται από πολλούς δρόμους.
Το είδος της κίνησης επίσης είναι διαπραγματεύσιμο. Χορός, κολύμπι, ποδήλατο, ομαδικό μάθημα, πεζοπορία το Σαββατοκύριακο. Το σώμα δεν ενδιαφέρεται για το όνομα της άσκησης, ενδιαφέρεται για το φορτίο, τη συχνότητα και τον χρόνο που μένει σε προσπάθεια. Αν αυτά έρθουν μέσα από κάτι που απολαμβάνεις, θα έρθουν ξανά την επόμενη εβδομάδα.
Το πιο συχνό λάθος είναι να αντιγράψεις το πρόγραμμα κάποιου άλλου. Εκείνος μπορεί να αντέχει πέντε συνεδρίες την εβδομάδα και να τις απολαμβάνει· εσύ μπορεί να θέλεις δύο και να τις περιμένεις. Δεν υπάρχει ένα σωστό πρόγραμμα για όλους, υπάρχει ένα πρόγραμμα που ταιριάζει στον χρόνο, στο σώμα και στη διάθεση του καθενός.
Ένα πρακτικό τεστ: κράτησε ένα πρόγραμμα δύο εβδομάδες και μετά ρώτησε τον εαυτό σου αν το περιμένει. Αν ναι, κράτησέ το όπως είναι. Αν το αναβάλλεις τρεις φορές μέσα στην εβδομάδα, άλλαξέ το χωρίς τύψεις. Δεν απέτυχες στο πρόγραμμα· απλώς δεν ήταν δικό σου.
Πώς το κάνεις βιώσιμο
Ξεκίνα από συχνότητα που αντέχεις: δύο με τρεις φορές την εβδομάδα, σε ώρα που δεν παλεύει με τη δουλειά και το σπίτι. Άφησε μια μέρα ανάμεσα στις δύσκολες συνεδρίες, γιατί η ξεκούραση είναι κομμάτι της δουλειάς και όχι κενό.
Βάλε μουσική, παρέα ή ένα σταθερό σημείο συνάντησης με τον εαυτό σου. Κράτα σημειώσεις με κιλά, επαναλήψεις και χρόνους, ώστε να βλέπεις την πρόοδο ακόμη κι όταν ο καθρέφτης δεν δείχνει τίποτα. Οι αριθμοί στο τετράδιο είναι πιο ειλικρινείς από τη ζυγαριά.
Και μην κυνηγάς το τέλειο πρόγραμμα. Ένα καλό πλάνο που το εκτελείς νικάει ένα άριστο που το σκέφτεσαι. Η συνέπεια χτίζεται πάνω στην ευχαρίστηση, όχι πάνω στη θέληση.
Το ζητούμενο δεν είναι να αντέξεις την προπόνηση. Είναι να φτάσεις στο σημείο που θα σου λείπει τις μέρες που δεν την κάνεις.
