Η φράση του Πλούταρχου μας υπενθυμίζει ότι η ζωή περιλαμβάνει ισορροπία και συνειδητές επιλογές, πέρα από την ολοκλήρωση εργασιών και την επιβίωση της καθημερινότητας.
Η φράση που αποδίδεται στον Πλούταρχο στο Της ανατροφής των παιδιών «Πρέπει να ζούμε, όχι απλώς να υπάρχουμε» παραμένει μια υπενθύμιση που ισχύει στην εποχή μας. Σε έναν κόσμο όπου η παραγωγικότητα και οι ευθύνες είναι σταθερές, συχνά συγχέουμε το γεγονός της ολοκλήρωσης των καθηκόντων μας με το αληθινό νόημα της ζωής.
Disclaimer: Οι πληροφορίες στο Υγεία & Διατροφή παρέχονται μόνο για ενημέρωση και δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή.
Ακολουθήστε μας στο Facebook – instagram – Pinterest & TikTok
Σήμερα, που η δουλειά, τα απρόβλεπτα γεγονότα και η καθημερινή διαχείριση καταλαμβάνουν σχεδόν όλο τον χρόνο μας, αυτή η ιδέα μας καλεί να αναλογιστούμε την ισορροπία μεταξύ του επείγοντος και του σημαντικού. Στη συνέχεια, σας λέμε πώς να εφαρμόσετε αυτήν την κλασική σκέψη στη σύγχρονη ζωή.
Ζώντας και υπάρχων: δύο τρόποι για να αντιμετωπίσετε τη ρουτίνα
Ο Πλούταρχος μας καλεί να διακρίνουμε δύο τρόπους ύπαρξης στον κόσμο. Μια διάκριση που καθορίζει αν η ζωή μας περιορίζεται στην επιβίωση ή αν γίνεται συνειδητή εμπειρία.
- Υπάρχω: είναι εκπλήρωση υποχρεώσεων χωρίς δικό σας χώρο. Σημαίνει να σηκώνεσαι, να δουλεύεις, να λύνεις εκκρεμότητες και να φτάνεις στο τέλος της ημέρας χωρίς να έχεις αφιερώσει ούτε στιγμή στον εαυτό σου. Αυτή η λειτουργία δημιουργεί συναισθηματική και σωματική εξάντλησηγιατί η ρουτίνα γίνεται ένας επαναλαμβανόμενος κύκλος που μετά βίας αφήνει χώρο για δημιουργικότητα, ξεκούραση ή σύνδεση με άλλους.
- Ζω: είναι η διατήρηση μιας ισορροπίας μεταξύ των καθηκόντων και των ουσιαστικών εμπειριών. Δεν πρόκειται για την εγκατάλειψη των ευθυνών, αλλά για το να γεννήσουμε αυτό που μας τρέφει, για παράδειγμα, τη μάθηση, την απόλαυση, τη φροντίδα για τις σχέσεις και βιώστε τη ζωή πέρα από την παραγωγική. Το να ζούμε είναι να αποφασίζουμε συνειδητά ποιες δραστηριότητες μας φέρνουν πιο κοντά στην εκπλήρωση και να τους κρατάμε έναν χώρο, έστω κι αν είναι μικρός, εν μέσω υποχρεώσεων.
Για να ζήσουμε χρειαζόμαστε συνειδητές ενέργειες που δίνουν νόημα στην ημέρα. Σας λέμε πώς μπορείτε να εφαρμόσετε αυτήν τη φράση στην καθημερινή σας ζωή:
1. Εντοπίστε πότε το επείγον καταβροχθίζει το σημαντικό
Το πρώτο βήμα για να εφαρμόσουμε την ιδέα του Πλούταρχου είναι να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα προειδοποιητικά σημάδια. Αν όλη η μέρα είναι αφιερωμένη στην επίλυση εκκρεμών εργασιών χωρίς χώρο για ξεκούραση, ήρθε η ώρα να προσαρμοστείτε. Αναρωτηθείτε: Ποιες δραστηριότητες με φέρνουν πιο κοντά σε αυτό που θεωρώ πολύτιμο; Αυτό το νοητικό φίλτρο βοηθά να δημιουργηθεί χώρος για ό,τι πραγματικά έχει σημασία.
2. Δώστε χώρο στην σκόπιμη αναψυχή
Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι χάσιμο χρόνου. Είναι επένδυση στην ευημερία. Το διάβασμα, το περπάτημα, η ακρόαση μουσικής ή η συζήτηση με κάποιον που αγαπάτε είναι δραστηριότητες που επαναφορτίζουν ενέργεια και δίνουν νόημα. Το μυστικό είναι να τα επιλέξεις με πρόθεση, χωρίς δράμα, ως μικρά διαλείμματα που εμπλουτίζουν τη ρουτίνα.
3. Προστατέψτε τους δεσμούς και τις σχέσεις
Το να ζεις σημαίνει επίσης να φροντίζεις τη σύνδεση με τους άλλους. Αφιερώνοντας χρόνο στην οικογένεια και τους φίλους ενισχύεται το αίσθημα του ανήκειν και της ισορροπίας. Ακόμη και σε απαιτητικά στάδια, ένα μήνυμα, μια σύντομη κλήση ή ένα κοινό γεύμα μπορεί να κάνει τη διαφορά και να μας υπενθυμίσει ότι δεν είμαστε μόνοι στην καθημερινή διαχείριση.
4. Ποντάρετε στη μάθηση και στην προσωπική ανάπτυξη
Το να μαθαίνεις κάτι νέο, ακόμα και σε μικρές δόσεις, παρέχει κίνητρο και νόημα. Θα μπορούσε να είναι ένα σύντομο μάθημα, μια εμπνευσμένη ανάγνωση ή μια πρακτική δεξιότητα. Η προσωπική ανάπτυξη μας υπενθυμίζει ότι η ζωή δεν έχει να κάνει μόνο με την παραγωγή, αλλά και με την ανάπτυξη και την εξερεύνηση.
Η τέλεια ισορροπία δεν επιτυγχάνεται πάντα. Υπάρχουν στιγμές που οι ευθύνες καταλαμβάνουν σχεδόν όλο τον χώρο. Σε αυτά τα στάδια, το «ζω» μπορεί απλώς να σημαίνει προστασία μιας μικρής ποσότητας ξεκούρασης, σύνδεσης και καθημερινής ευχαρίστησης. Ένας ήσυχος καφές, λίγα λεπτά ανάγνωσης ή μια σύντομη συζήτηση μπορεί να είναι αρκετά για να κρατήσουν ζωντανή την αίσθηση της συνειδητής επιλογής.
Η διδασκαλία του Πλουτάρχου μας το θυμίζει αυτό Μια γεμάτη ζωή δεν χτίζεται μόνο με εκπληρωμένες υποχρεώσεις. Είναι χτισμένο με επιλεγμένες στιγμές, με παύσεις που μας επιτρέπουν να νιώσουμε, να μάθουμε και να απολαύσουμε. Το να ζεις είναι κάτι περισσότερο από το υπάρχον. Δίνει νόημα στο χρόνο, ακόμα και μέσα στη ρουτίνα.
