Ο Baltasar Gracián μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή σοφία δεν συνίσταται στο να πιστεύει κανείς ότι έχει τελειώσει, συνίσταται στη διατήρηση της ανοιχτότητας, της ταπεινοφροσύνης και της συνεχούς προθυμίας για μάθηση.
Η φράση του Baltasar Gracián, που περιλαμβάνεται στον αφορισμό 176 του Ο χειρωνακτικός χρησμός και η τέχνη της σύνεσηςμας θυμίζει μια άβολη αλήθεια. πολλοί άνθρωποι δεν μένουν στάσιμοι λόγω έλλειψης ταλέντου, μένουν στάσιμοι λόγω την πρόωρη πεποίθηση ότι ήδη γνωρίζουν αρκετά. Αυτή η φαινομενική ασφάλεια γίνεται ένας τοίχος που εμποδίζει την ακρόαση, τη μάθηση και την αναθεώρηση αυτού που είναι δικό του.
Ακολουθήστε μας στο Facebook –Υoutube – instagram – Pinterest & TikTok
Disclaimer: Αυτό το κείμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή ενός επαγγελματία. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, συμβουλευτείτε τον ειδικό σας.
Ο Gracián δεν επικρίνει τη γαλήνια εμπιστοσύνη, επικρίνει την επάρκεια που εμποδίζει την αναζήτηση συμβουλών και το άνοιγμα στη διόρθωση. Στην εποχή του μίλησε για εκείνους που άφησαν αδρανείς τους «χρησμούς της λογικής» επειδή κανείς δεν τους συμβουλεύτηκε. Σήμερα μπορούμε να το αναγνωρίσουμε σε καθημερινές συμπεριφορές, όπως η λογομαχία από υπερηφάνεια, η άρνηση βοήθειας ή η παρατήρηση ως προσβολή. Παρακάτω, σας λέμε πώς αυτός ο προβληματισμός εξακολουθεί να ισχύει και ποια μαθήματα μπορούμε να αντλήσουμε για τη σύγχρονη ζωή.
1. Το να αναγνωρίζει κανείς τη δική του άγνοια είναι πράξη σοφίας
Το πρώτο εμπόδιο στην ανάπτυξη είναι να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο να μάθεις. Ο Γκρασιάν το προειδοποίησε πολλοί αγνοούν τη δική τους άγνοια και, επομένως, δεν αναζητούν αυτό που τους λείπει. Σήμερα, αυτή η στάση αντανακλάται σε όσους περιφρονούν τις νέες ιδέες ή κλείνονται σε άλλες προοπτικές. Αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν πάντα κενά στις γνώσεις μας ανοίγει η πόρτα στην περιέργεια και τη συνεχή μάθηση.
- Διαβάστε επίσης: Hermann Hesse, “Υπάρχουν αυτοί που θεωρούν τον εαυτό τους τέλειο, αλλά είναι μόνο επειδή απαιτούν λιγότερα από τον εαυτό τους”
2. Ακούστε πριν απαντήσετε
Η επάρκεια συνήθως εκδηλώνεται σε συζητήσεις όπου απαντάτε πιο γρήγορα από ό,τι ακούτε. Η αληθινή σοφία απαιτεί προσοχή και υπομονή. Η ανοιχτή ακρόαση μας επιτρέπει να κατανοήσουμε καλύτερα και να εμπλουτίσουμε τα δικά μας κριτήρια. Αντίθετα, η βιασύνη να δείξουμε αυτό που «ήδη γνωρίζουμε» μας οδηγεί σε στείρες συζητήσεις και χαμένες ευκαιρίες να μάθουμε από τους άλλους.
3. Διαχωρίστε την πεποίθηση από το πείσμα
Το να έχεις πεποιθήσεις είναι υγιές, αλλά το να τις μπερδεύεις με απόλυτα κριτήρια μπορεί να είναι επικίνδυνο. Το πείσμα αποτρέπει την αναθεώρηση θέσεων και την αποδοχή διορθώσεων. Ο Gracián μας προσκαλεί να διακρίνουμε μεταξύ της σταθερότητας που προκύπτει από τον προβληματισμό και της εμμονής που προκύπτει από την υπερηφάνεια. Στην καθημερινή ζωή, αυτή η διαφορά είναι αισθητή στην ικανότητα να αλλάζει κανείς γνώμη όταν εμφανίζονται βάσιμα επιχειρήματα.
4. Το να ζητάς βοήθεια δεν είναι αδυναμία
Ένα άλλο σημάδι επάρκειας είναι η αντίσταση στο να ζητάς υποστήριξη. Το να πιστεύουμε ότι «ξέρουμε ήδη τα πάντα» μας οδηγεί να αντιμετωπίζουμε μόνοι μας προβλήματα που θα μπορούσαν να λυθούν καλύτερα στην εταιρεία. Η ταπεινότητα της αναγνώρισης ορίων και της αναζήτησης συμβουλών ενισχύει τις σχέσεις και πολλαπλασιάζει τις λύσεις. Όπως είπε ο Gracián, οι «χρησμοί της λογικής» υπάρχουν, αλλά χρησιμεύουν μόνο αν κάποιος τους συμβουλευτεί.
- Διαβάστε επίσης: Αλμπέρ Καμύ, Γάλλος φιλόσοφος: «Η επιτυχία είναι εύκολο να αποκτηθεί, το δύσκολο είναι να την αξίζεις»
5. Αποδεχτείτε τη διόρθωση ως ευκαιρία
Το να παίρνετε μια παρατήρηση ως προσωπική προσβολή είναι ένας τρόπος να εμποδίσετε την ανάπτυξη. Η διόρθωση, όταν προσφέρεται με σεβασμό, είναι μια ευκαιρία βελτίωσης. Η επάρκεια μετατρέπει αυτή την ευκαιρία σε σύγκρουση, ενώ η ταπεινοφροσύνη τη μετατρέπει σε μάθηση. Η διαφορά είναι στην προθυμία να αναθεωρήσει κανείς τα δικά του χωρίς να αισθάνεται ότι έχει χαθεί η αξία.
6. Η σοφία ως διαδικασία, όχι ως στόχος
Η πίστη ότι η σοφία είναι μια οριστική κατάσταση είναι μια άλλη ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα, είναι μια συνεχής διαδικασία αναθεώρησης, ακρόασης και ανοίγματος. Ο Gracián μας υπενθυμίζει ότι η διαύγεια δεν εξαρτάται μόνο από τη συσσώρευση γνώσης, εξαρτάται επίσης από διατηρήσει τη στάση κάποιου που δεν θεωρεί ποτέ τον εαυτό του τελειωμένο. Η αληθινή σύνεση συνίσταται στο να μαθαίνεις πάντα, ακόμα και από το απροσδόκητο.
Ο αφορισμός του Baltasar Gracián εξακολουθεί να είναι επίκαιρος γιατί περιγράφει ένα πολύ συνηθισμένο ανθρώπινο λάθος, μπερδεύοντας την επάρκεια με τη σοφία. Σήμερα το βλέπουμε στη δυσκολία αποδοχής της κριτικής, στην αντίσταση στο να ζητάς βοήθεια ή στην τάση να μαλώνεις από περηφάνια. Η διανοητική ταπεινοφροσύνη ανοίγει μονοπάτια που κλείνει η υπερηφάνεια, και αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της στασιμότητας ή της συνέχισης της ανάπτυξης.
