Η τύχη δεν είναι απλώς τύχη: εμφανίζεται όταν υπάρχει δράση, προσπάθειες και μάθηση. Η συνεργασία με τη διοίκηση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση ευκαιριών.
Έχετε νιώσει ποτέ ότι τα κάνετε «όλα σωστά», αλλά η ευκαιρία που ελπίζετε να μην εμφανίζεται ακόμα; Ετοιμάζεσαι, καταβάλλεις προσπάθεια και κάνεις αυτό που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνεις. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι συγκεκριμένο. Εν τω μεταξύ, άλλοι άνθρωποι -όχι απαραίτητα πιο ταλαντούχοι- προχωρούν, προσπαθούν, κάνουν λάθη και ξαφνικά κάτι τους λειτουργεί. Συνήθως το λέμε τύχη.
Disclaimer: Οι πληροφορίες στο Υγεία & Διατροφή παρέχονται μόνο για ενημέρωση και δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή.
Ακολουθήστε μας στο Facebook – instagram – Pinterest & TikTok
Στον Θαλή τον Μίλητο, Έλληνα φιλόσοφο του 6ου αιώνα π.Χ. Γ., του αποδίδεται μια φράση που συνεχίζει να ενοχλεί αιώνες αργότερα: «Η τύχη χαμογελά περισσότερο σε αυτόν που εργάζεται παρά σε αυτόν που περιμένει». Η ιδέα είναι λιγότερο ρομαντική και πιο πρακτική: η τύχη σπάνια εμφανίζεται στην παθητική αναμονή.
Υπάρχει τύχη ή προκαλείται;
Η κεντρική ιδέα είναι απλή: η τύχη ευνοεί αυτούς που ενεργούν περισσότερο από εκείνους που περιμένουν την τέλεια στιγμή. Η προσπάθεια δεν εξασφαλίζει άμεσα αποτελέσματα, αλλά αυξάνει την πιθανότητα να συμβεί κάτι. Κάθε προσπάθεια αφήνει τη μάθηση, προσαρμόζει την πορεία και ανοίγει νέες δυνατότητες.
Όσοι περιμένουν παθητικά πιστεύουν ότι οι εξωτερικές συνθήκες θα αλλάξουν. Όποιος ενεργεί, από την άλλη, δημιουργεί σενάρια όπου κάτι μπορεί να συμβεί. Αυτό δεν είναι αφελής αισιοδοξία, αλλά απλή λογική: περισσότερες προσπάθειες διευρύνουν το περιθώριο ευκαιριών. Η «τύχη» εμφανίζεται συνήθως ως σωρευτική συνέπεια μικρών αποφάσεων που διατηρούνται με την πάροδο του χρόνου.
Από αυτή την άποψη, η τύχη δεν είναι ένα αυθαίρετο δώρο, αλλά μάλλον μια διασταύρωση προετοιμασίας και ευκαιρίας που γίνεται ορατή μόνο όταν υπάρχει προηγούμενη δράση.
Αλλάξτε την αναμονή για να δημιουργήσετε συνθήκες
Η εφαρμογή αυτής της ιδέας σήμερα σημαίνει επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούμε τον χρόνο αναμονής. Η αναμονή μπορεί να είναι απαραίτητη. Μετατρέψτε την αναμονή σε δικαιολογία, όχι. Η δημιουργία συνθηκών σημαίνει να ρωτάς ποια συγκεκριμένη δράση – όσο ατελής κι αν είναι – μπορεί να ανοίξει μια πόρτα τώρα.
Αυτές δεν είναι μεγάλες χειρονομίες, αλλά συγκεκριμένες κινήσεις: αποστολή ενός email, κοινή χρήση μιας ιδέας, δοκιμή μιας μορφής, εκμάθηση μιας συγκεκριμένης δεξιότητας ή επίδειξη εργασίας πριν αισθανθεί ότι έχει κλείσει. Η ατελής πρόοδος είναι συνήθως πιο γόνιμη από τον ατελείωτο σχεδιασμό, γιατί θέτει σε κίνηση τη διαδικασία και επιτρέπει τη διόρθωση.
Η υποκριτική δεν τρέχει άσκοπα. Είναι ο καθορισμός μιας ελάχιστης κατεύθυνσης και η λήψη ενός βήματος. Πολλές ευκαιρίες εμφανίζονται μετά από αυτή την πρώτη κίνηση, όχι πριν.
Το απαραίτητο όριο: εργασία με νόημα
Τώρα, ο φιλόσοφος δεν προτείνει να κάνουμε περισσότερα για να κάνουμε. Η δράση χωρίς κατεύθυνση είναι επίσης φθαρμένη. Το όριο είναι σαφές: δουλειά με πρόθεση. Δεν πρόκειται για την πλήρωση της ατζέντας, αλλά για την επιλογή ενεργειών που ευθυγραμμίζονται με αυτό που επιδιώκετε να οικοδομήσετε.
Το να γνωρίζετε πότε να περιμένετε είναι επίσης μια στρατηγική απόφαση. Υπάρχουν φορές που η παρατήρηση, η μάθηση ή η παύση αποφεύγει μεγαλύτερα λάθη. Η διαφορά έγκειται στην επίγνωση: η αναμονή ως μέρος της διαδικασίας δεν είναι το ίδιο με το να στέκεσαι ακίνητος λόγω αδράνειας.
- Διαβάστε επίσης: Η Τέχνη της Σιωπής: Πώς να ξέρετε πότε να μείνετε ήσυχοι
Στο τέλος, η φράση που αποδίδεται στον Θαλή της Μιλήτου προσφέρει πυξίδα. Η τύχη, κατανοητή με αυτόν τον τρόπο, δεν είναι ούτε καθαρή τύχη ούτε απόλυτη αξία. Είναι το σημείο όπου η προετοιμασία συναντά την ευκαιρία. Και αυτό το crossover συμβαίνει πιο συχνά όταν κάποιος αποφάσισε να μην καθίσει ακίνητος.
