Το να μιλάμε για τροφική αλλεργία ή για δυσανεξία δεν είναι το ίδιο. Παρότι και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει απόρριψη από τον οργανισμό ορισμένων τροφίμων ή διατροφικών συστατικών, υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς τα αίτια, τα συμπτώματα και τις πιθανές θεραπείες.
Η σύγχυση μεταξύ των δύο καταστάσεων είναι συνηθισμένη και μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένους διατροφικούς περιορισμούς ή, αντίθετα, στην υποτίμηση ενός πραγματικού κινδύνου για την υγεία. Γι’ αυτό αξίζει να γνωρίζετε τι διακρίνει την μία από την άλλη.
Συμπτώματα της αλλεργίας
Η αλλεργία εκδηλώνεται όταν ένα αλλεργιογόνο έρθει σε επαφή με τον οργανισμό και αναγνωριστεί ως απειλή, πυροδοτώντας μια φλεγμονώδη απόκριση και μια διαδικασία άμυνας μέσω της παραγωγής αντισωμάτων. Η κατάσταση αυτή μπορεί να προκαλέσει άμεση αντίδραση με εμφανή συμπτώματα, όπως οίδημα στα χείλη, αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργικές αντιδράσεις, κοκκινίλες ή δερματικά εξανθήματα.
Μόλις εντοπιστεί η αιτία, θα αρκεί η αποφυγή του τροφίμου που προκάλεσε την αλλεργική αντίδραση για την πρόληψη οποιουδήποτε άλλου αλλεργικού επεισοδίου. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να δίνετε προσοχή σε πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις από διασταυρούμενη επιμόλυνση, η οποία μπορεί να συμβεί αν ένα τρόφιμο έχει έρθει σε επαφή με άλλο τρόφιμο που ο οργανισμός μας αναγνωρίζει ως αλλεργιογόνο.
Ορισμένες από τις πιο συχνές αλλεργίες είναι η αλλεργία στα γαλακτοκομικά, στους ξηρούς καρπούς, στα δημητριακά, στα ψάρια ή στα όσπρια, όπως οι φακές και η σόγια.
Συμπτώματα της τροφικής δυσανεξίας
Στην περίπτωση της τροφικής δυσανεξίας, αυτή εκδηλώνεται όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να επεξεργαστεί σωστά ένα διατροφικό συστατικό. Αυτό προκαλεί πεπτικά προβλήματα και μπορεί να επιφέρει συμπτώματα όπως εμετούς, διάρροια, κράμπες, κοιλιακό άλγος ή φούσκωμα. Μπορεί επίσης να εκδηλωθεί εξωτερικά, μέσω δερματικών αλλοιώσεων, απώλειας βάρους ή πονοκεφάλου.
Τα συμπτώματα αρχίζουν να γίνονται αντιληπτά λίγο μετά τη λήψη του τροφίμου στο οποίο ο οργανισμός μας παρουσιάζει δυσανεξία. Αν και με την πάροδο των χρόνων η δυσανεξία αυτή μπορεί να εξαφανιστεί, συνιστάται ιδιαίτερα να γίνουν ορισμένες διαγνωστικές εξετάσεις, με τις οποίες θα μπορέσετε να βρείτε το συστατικό που προκαλεί την κατάσταση και να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματά της.
Η δυσανεξία στη λακτόζη και η δυσανεξία στη γλουτένη είναι δύο από τις συχνότερες δυσανεξίες σήμερα.
Πώς εντοπίζεται μια τροφική αλλεργία ή δυσανεξία;
Είναι σημαντικό να απευθυνθείτε σε ειδικό γιατρό μπροστά σε οποιαδήποτε ενόχληση που μπορεί να αποτελεί δείκτη δυσανεξίας ή αλλεργίας. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε αν κάποιο τρόφιμο ή διατροφικό συστατικό είναι εκείνο που προκαλεί την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Σε περίπτωση συμπτωμάτων παρόμοιων με εκείνα μιας αλλεργίας, ο ειδικός γιατρός είναι εκείνος που θα ζητήσει διαγνωστικές εξετάσεις, όπως για τη λακτόζη, τη γλουτένη ή τη φρουκτόζη. Σε περίπτωση, όμως, εμφάνισης συμπτωμάτων χαρακτηριστικών δυσανεξίας, ο ασθενής μπορεί να ζητήσει τεστ τροφικής δυσανεξίας, μια εξέταση με την οποία μπορούν να εντοπιστούν οι πιθανές δυσανεξίες μέσω μιας απλής αιμοληψίας.
Υπάρχουν σήμερα εργαστηριακά τεστ ικανά να ανιχνεύσουν δυσανεξίες σε πάνω από 200 συνήθη τρόφιμα της μεσογειακής διατροφής. Χάρη σε αυτά τα τεστ, που αξιολογούν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι των εν λόγω διατροφικών συστατικών, ο ασθενής αποκτά επαγγελματική διάγνωση, με την οποία μπορεί να απομακρύνει τα συστατικά στα οποία παρουσιάζει δυσανεξία και να προγραμματίσει έτσι μια κατάλληλη διατροφή.
Μέσω ενός τεστ τροφικής δυσανεξίας αποκτάτε εξατομικευμένη αξιολόγηση και προσδιορισμό των τροφίμων που θα πρέπει να αποφεύγετε, ώστε να απολαμβάνετε μια διατροφή προσαρμοσμένη σε εσάς και προσανατολισμένη στην καλύτερη ποιότητα ζωής. Επιπλέον, μόλις εντοπιστούν τα τρόφιμα στα οποία ο οργανισμός μας παρουσιάζει δυσανεξία, είναι σκόπιμο να απευθυνθείτε σε ειδικό διατροφολόγο, ώστε να σχεδιάσετε μια κατάλληλη διατροφή, απαλλαγμένη από τρόφιμα που ο οργανισμός δεν ανέχεται.
Η σωστή διάγνωση κάνει τη διαφορά
Η διάκριση μεταξύ αλλεργίας και δυσανεξίας δεν είναι θέμα ορολογίας, αλλά ασφάλειας και ποιότητας ζωής. Η αλλεργία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές, ακόμη και απειλητικές για τη ζωή αντιδράσεις, και απαιτεί απόλυτη αποφυγή του τροφίμου. Η δυσανεξία, αντίθετα, συνήθως συνδέεται με την ποσότητα και μπορεί να διαχειριστεί με πιο ευέλικτο τρόπο, πάντα υπό καθοδήγηση ειδικού.
Σε κάθε περίπτωση, η αυτοδιάγνωση και οι αυθαίρετοι διατροφικοί αποκλεισμοί μπορούν να οδηγήσουν σε ελλείψεις θρεπτικών συστατικών. Η σωστή προσέγγιση περνά πάντα από τον ειδικό γιατρό και, στη συνέχεια, από τον διατροφολόγο που θα σχεδιάσει ένα ισορροπημένο πρόγραμμα.
