Το να ξέρετε τι να κάνετε και να συνεχίσετε να το αναβάλλετε δημιουργεί εσωτερική ένταση που μεγαλώνει με την πάροδο του χρόνου. Η φράση του Κομφούκιου εξηγεί γιατί η αναβλητικότητα δεν είναι ποτέ ουδέτερη.
Η φράση του Κομφούκιου δεν είναι μομφή, αλλά μια αρκετά άμεση προειδοποίηση: Το να μένεις εγκλωβισμένος μεταξύ γνώσης και δράσης έχει πραγματικό κόστος και αυτό το κόστος αυξάνεται. Αυτό που περιέγραψε ο Κινέζος φιλόσοφος πριν από δύο χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να είναι μια από τις πιο κοινές παγίδες στην καθημερινή ζωή.
Δεν είναι η έλλειψη πληροφοριών που μας κρατά πίσω, αλλά η απόσταση ανάμεσα στο να γνωρίζουμε κάτι και να αποφασίζουμε να ενεργήσουμε ανάλογα. Μια απόσταση που, όταν παραταθεί, δημιουργεί ένα φορτίο που γίνεται βαρύτερο με την πάροδο του χρόνου.
Γιατί το «ξέρω ήδη» δεν είναι αρκετό
Η γνώση χωρίς δράση δημιουργεί μια εσωτερική ένταση που η σύγχρονη ψυχολογία αποκαλεί γνωστική ασυμφωνία: τη δυσφορία του να ενεργείς αντίθετα με αυτό που ξέρει κανείς ότι είναι σωστό.
Όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνετε χωρίς να ενεργείτε, τόσο περισσότερη ταλαιπωρία εμφανίζεται και τόσο περισσότερη ενέργεια καταναλώνει χωρίς να παράγει τίποτα.. Γι’ αυτό η φράση του Κομφούκιου λέει «είσαι χειρότερος από πριν», γιατί κουβαλάς το βάρος αυτών που ξέρεις και δεν κάνεις.
Αυτό ισχύει για καθημερινά πράγματα καθώς και για σημαντικές αποφάσεις: μη λέτε «όχι» στην ώρα σας στη δουλειά, αναβάλλετε την έναρξη μιας ρουτίνας άσκησης, αφήνοντας ένα μήνυμα που απαιτεί μια δύσκολη συζήτηση αναπάντητο. Κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις έχει κάτι κοινό: γνωρίζετε ήδη τι πρέπει να γίνει, και αυτό ακριβώς κάνει την καθυστέρηση πιο βαριά.
Συγκεκριμένα βήματα για να πάτε από το να γνωρίζω στο να κάνετε
Πολλές φορές το πρόβλημα είναι η μίζα. Το έργο φαίνεται μεγάλο από έξω και αυτή η αντίληψη είναι αρκετή για να το αναβάλει επ’ αόριστον. Μερικά βήματα που λειτουργούν:
- Μειώστε τη δράση στο ελάχιστο δυνατό. Όχι «ξεκινήστε το γυμναστήριο», αλλά φορέστε τα αθλητικά σας παπούτσια. Όχι «τακτοποίησε το σπίτι», αλλά περάστε δέκα λεπτά σε ένα συρτάρι. Η μικρή δράση σπάει την αδράνεια χωρίς να απαιτεί πολλά.
- Ορίστε μια συγκεκριμένη στιγμή. Οι αόριστες προθέσεις σπάνια εκπληρώνονται. «Θα το κάνω αυτή την εβδομάδα» σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει. Το «θα το κάνω την Τρίτη στις επτά το απόγευμα» έχει πολλές περισσότερες δυνατότητες.
- Συνδέστε τη δράση με κάτι που έχει ήδη καθιερωθεί. Εάν έχετε ήδη τη συνήθεια να ετοιμάζετε καφέ κάθε πρωί, μπορείτε να προσθέσετε τη δράση που αναβάλλατε για πολύ καιρό αμέσως μετά. Η αξιοποίηση μιας υπάρχουσας ρουτίνας μειώνει την προσπάθεια εκκίνησης.
- Αποδεχτείτε ότι δεν χρειάζεται να είναι τέλειο. Πολλές φορές η παράλυση προέρχεται από τον φόβο να μην το κάνουμε καλά. Το να ξεκινάς ατελώς είναι σχεδόν πάντα καλύτερο από το να μην ξεκινάς καθόλου.
Αυτά τα βήματα δεν απαιτούν εξαιρετική δύναμη θέλησης, αλλά μάλλον μείωση της τριβής αρκετά ώστε να είναι δυνατή η πρώτη κίνηση.
Τι συσσωρεύεται όταν δεν ενεργείς
Η αναβλητικότητα δεν είναι ουδέτερη. Κάθε φορά που αναβάλλουμε κάτι που ήδη γνωρίζουμε ότι πρέπει να κάνουμε, ενισχύουμε το μοτίβο αποφυγής και δίνουμε στην εργασία μεγαλύτερη βαρύτητα στο μυαλό μας..
Με την πάροδο του χρόνου, η απλή σκέψη για αυτήν την εκκρεμή εργασία δημιουργεί μεγαλύτερη αντίσταση από την ίδια την εργασία. Αυτό είναι, σε μεγάλο βαθμό, αυτό που επεσήμανε ο Κομφούκιος: το να μην ενεργείς όταν ξέρεις ήδη τι να κάνεις δεν κρατά τα πράγματα ίδια, τα κάνει χειρότερα.
Τα καλά νέα είναι ότι ο μηχανισμός λειτουργεί το ίδιο προς την αντίθετη κατεύθυνση. Μια μικρή ενέργεια που γίνεται σήμερα μειώνει το αυριανό βάρος. Όχι επειδή λύνει τα πάντα ταυτόχρονα, αλλά επειδή δείχνει ότι η μετακίνηση είναι δυνατή και αυτό αλλάζει τη σχέση με ό,τι παραμένει σε εκκρεμότητα. Το να ενεργείς λίγο και σύντομα είναι σχεδόν πάντα καλύτερο από το να περιμένεις την ιδανική στιγμή, που συνήθως δεν έρχεται.
https://mejorconsalud.as.com/lifestyle/confucio-si-ya-sabes-lo-que-tienes-que-hacer-y-no-lo-haces-entonces-estas-peor-que-antes/
