Η επιστροφή ενός ενήλικου γιου στο σπίτι μπορεί να αλλάξει την ισορροπία του ζευγαριού. Για να φροντίσετε τη σχέση, είναι το κλειδί που συμφωνούν και οι δύο σαφείς κανόνες για τη χρηματοδότηση, τα καθήκοντα και τους κοινούς χώρους.
Όλο και περισσότερες οικογένειες αντιμετωπίζουν την επιστροφή ενός ενήλικου γιου στο σπίτι. Αν και αυτή η κατάσταση συνήθως φέρνει αγάπη και ευγνωμοσύνη, συνεπάγεται επίσης σημαντικές προσαρμογές στην οικογενειακή δυναμική. Για το ζευγάρι, Αυτό το στάδιο μπορεί να αντιπροσωπεύει έναν βαθύ μετασχηματισμό: Ο χώρος που είχαν ανακάμψει, οι κοινές ρουτίνες και η οικοδόμηση οικειότητας δοκιμάστηκαν ξανά.
Δεν πρόκειται για την αποφυγή αλλαγής, αλλά για την αντιμετώπιση των σαφών συμφωνιών, του αμοιβαίου σεβασμού και της φροντίδας των ομολόγων. Στη συνέχεια παρουσιάζονται ορισμένες βασικές συστάσεις για το ζευγάρι να παραμείνει μαζί, προστατεύοντας τη σχέση τους χωρίς να χάσει την όραση της κοινής ευεξίας:
1. Συμφωνείτε τους κανόνες ως ζευγάρι
Πριν από οποιαδήποτε οικογενειακή συνομιλία, είναι απαραίτητο μόνο ο διάλογος των ζευγαριών και ορίζει μια κοινή θέση. Αυτό το πρώτο βήμα σάς επιτρέπει να ευθυγραμμίσετε τις προσδοκίες, να δημιουργήσετε όρια και να προστατεύσετε τον σύνδεσμο πριν αντιμετωπίσετε τη νέα δυναμική. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνομιλίας, είναι σημαντικό να απαντήσετε ειλικρινά σε μερικές ερωτήσεις: Τι περιμένετε από αυτό το στάδιο; Ποια προσωπικά και κοινά όρια θέλετε να διατηρήσετε; Ποιες συμφωνίες θεωρείτε απαραίτητες για τη διατήρηση της αρμονίας;
Ο καθορισμός μιας στρατηγικής ως γονέων βοηθά στην αποφυγή εντάσεων. Όταν δεν υπάρχουν συμφωνίες, είναι εύκολο να υιοθετήσετε αντίθετα έγγραφα (για παράδειγμα, το επιτρεπόμενο και αυστηρό) που φοράει τη σχέση. Αντί, Ένα κοινό όραμα προσφέρει αμοιβαία υποστήριξη και σαφήνεια ενάντια στις προκλήσεις.
2. Η οικονομική συνομιλία: σαφήνεια για να αποφευχθεί η δυσαρέσκεια
Η άφιξη ενός ενήλικου γιου στο σπίτι επηρεάζει άμεσα την οικογενειακή οικονομία. Εάν ένα από τα μέλη του ζευγαριού υποθέτει ότι όλα πρέπει να το καλύψουν, ενώ ο άλλος περιμένει μια συμβολή, η δυσαρέσκεια μπορεί να αρχίσει να αναπτύσσεται σιωπηλά.
Για να αποφευχθεί αυτό, το ζευγάρι πρέπει να συμφωνήσει σε μια κοινή θέση για τη χρηματοδότηση. Το παιδί αναμένει ένα ποσό για έξοδα; Θα φροντίσει οποιαδήποτε απόδειξη; Δεν πρόκειται να τον χρεώσει για να ζήσει στο σπίτι, αλλά περίπου Δημιουργήστε μια συμφωνία μεταξύ των ενηλίκων που είναι μόνο για όλους.
3. Συνύπαρξη και καθήκοντα: Από γιο στο συγκατοίκηση
Είναι πολύ εύκολο να επιστρέψετε στη δυναμική της εφηβείας, στην οποία οι γονείς καταλήγουν να υποθέτουν ευθύνες που δεν αντιστοιχούν πλέον σε αυτές. Αυτή η παλινδρόμηση στους φροντιστές μπορούν να δημιουργήσουν ένα άνισο βάρος και απογοήτευση, ειδικά εάν ένα από τα μέλη του ζευγαριού είναι πιο ανεκτική από την άλλη με διαταραχή ή έλλειψη συνεργασίας.
Η λύση είναι να αλλάξει η προσέγγιση, ο γιος δεν είναι πλέον παιδί, αλλά ένας ενήλικας που μοιράζεται ένα σπίτι. Ως ζευγάρι, Είναι ζωτικής σημασίας να συμφωνήσουμε ποιες ευθύνες αναμένονται. Τα βασικά είναι ότι φροντίζει για το (το δωμάτιό του, τα ρούχα του). Επιπλέον, πρέπει να συμβάλει στα καθήκοντα των κοινόχρηστων χώρων (κουζίνα, καθιστικό, να βγάλει τα σκουπίδια), όπως θα ο κάθε συνεργάτης. Το να το αφήσουμε σαφές από την αρχή βοηθά στην αποφυγή παρεξηγήσεων.
4. Προστατέψτε το χώρο και την οικειότητα του ζευγαριού
Όταν ένα παιδί επιστρέφει στο σπίτι, ο χώρος και ο χρόνος που το ζευγάρι είχε ανακάμψει για τον εαυτό του μειώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ο αυθορμητισμός εξαφανίζεται και η οικειότητα γίνεται πιο δύσκολο να βρεθεί. Η συνεχής παρουσία ενός τρίτου μέρους, ακόμη και του αγαπημένου σας, μπορεί να παρεμβαίνει σε στιγμές σύνδεσης.
Η προστασία αυτού του χρόνου δεν είναι εγωιστική, είναι ανάγκη για την υγεία της σχέσης. Το ζευγάρι μπορεί να συμφωνήσει σε ορισμένα σαφή όρια. Για παράδειγμα, κλείστε το σαλόνι ως ήσυχο χώρο. Είναι επίσης χρήσιμο να προγραμματίσετε χρόνο μόνο από το σπίτι: μια βόλτα, έναν καφέ ή δείπνο, που βοηθούν στη διατήρηση του δεσμού.
5. Μιλήστε για τη διάρκεια της συνύπαρξης
Είναι σημαντικό να μιλήσουμε για το χρόνο που θα μπορούσε να διαρκέσει αυτό το στάδιο. Ο καθορισμός προσωρινού πλαισίου ή σαφείς στόχοι βοηθά στην συνύπαρξη να γίνει κατανοητή ως μετάβαση, όχι ως κάτι αόριστο ή μόνιμο. Η συμφωνία δεν επιδιώκει να πιέσει, αλλά να παράσχει σαφήνεια. Εχω Ένας κοινός ορίζοντας βοηθά στην φροντίδα των συνδέσμων και την αποφυγή περιττών εντάσεων.
Η λήψη ενός ενήλικου παιδιού στο σπίτι συνεπάγεται την αναθεώρηση των συμφωνιών και τη φροντίδα του συνδέσμου ζευγαριού. Δεν πρόκειται για την επανάληψη των παλιών ρόλων, αλλά για την οικοδόμηση μιας νέας σκηνής βασισμένης σε σαφείς συμφωνίες, υγιή όρια και ισορροπημένο χώρο για όλους.
