Το να μην προσπαθείς κάτι αποφεύγει την άμεση αποτυχία, αλλά περιορίζει επίσης την εμπειρία και τη μάθηση. Αυτές οι ενδείξεις σας βοηθούν να αξιολογήσετε πότε η αναμονή έχει νόημα και πότε απλώς καθυστερεί μια απόφαση.
Ο Ρούσβελτ είπε αυτά τα λόγια το 1899, σε μια ομιλία με τίτλο Η επίπονη ζωήόπου υπερασπίστηκε μια ζωή αφοσιωμένη στην προσπάθεια παρά την πιθανότητα αποτυχίας. Ο στοχασμός του δεν εξυμνεί την αποτυχία ούτε προτείνει να εμπλακεί σε οποιοδήποτε εγχείρημα χωρίς σκέψη. Αυτό που κάνει είναι να τονίζει ότι η μη έκθεση σε κίνδυνο έχει επίσης ένα κόστος που μερικές φορές δεν υπολογίζεται καλά.
Γιατί να μην δοκιμάσετε φαίνεται η πιο ασφαλής επιλογή
Όταν κάτι έχει σημασία, το να μην προσπαθείς μπορεί να προσφέρει πραγματική και άμεση ανακούφιση: αποφεύγεις την απόρριψη, την κριτική, τη ντροπή της αποτυχίας μπροστά σε άλλους ή την επιβεβαίωση μιας αμφιβολίας που θα προτιμούσαμε να μην επαληθεύσουμε. Αυτή η προστασία λειτουργεί μόνο βραχυπρόθεσμα.
Το πρόβλημα είναι τι αφήνει σε αντάλλαγμα. Το να μην προσπαθείς διατηρεί την αμφιβολία ανέπαφη. Μειώνει το περιθώριο εμπειρίας. Και σε πολλές περιπτώσεις, χτίζει γύρω σας μια εκδοχή ζωής όπου οι σημαντικές αποφάσεις οργανώνονται γύρω από αυτό που μπορείτε να αποφύγετε, όχι αυτό που θέλετε πραγματικά.
Η διαφορά μεταξύ σύνεσης και αποφυγής
Η αναμονή μπορεί να είναι στρατηγική. Όταν η αναβολή χρησιμεύει για τη συλλογή πληροφοριών, πόρων ή καλύτερων συνθηκών, είναι ένας εύλογος τρόπος να προετοιμαστεί το έδαφος. Αυτό είναι σύνεση. Γίνεται κάτι άλλο όταν η αναμονή δεν παράγει τίποτα καινούργιο, όταν τα επιχειρήματα για αναβολή επαναλαμβάνονται, όταν αυτό που αλλάζει μεταξύ ενός έτους και του επόμενου είναι μόνο ότι η απόφαση εκκρεμεί ακόμη.
Η αποφυγή συνήθως διακρίνεται από τη σύνεση γιατί δεν συσσωρεύει τίποτα. Δεν υπάρχουν πρόσθετες πληροφορίες, καμία προετοιμασία που προχωρά ή ώρα που τελειώνει η αναμονή. Υπάρχει μόνο η ίδια αφετηρία.
Όπου η φράση του Θίοντορ Ρούσβελτ εφαρμόζεται στις καθημερινές αποφάσεις
Ο Ρούσβελτ μίλησε με γενικούς όρους, αλλά η φράση προσγειώνεται καλά σε μεσαίου μεγέθους αποφάσεις, όχι σε μεγάλες πράξεις:
- Στείλτε μια αίτηση για μια εργασία που δεν πληροί το εκατό τοις εκατό του προφίλ.
- Εμφάνιση ενός έργου που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
- Ζητήστε μια ευκαιρία που πιθανότατα θα πείτε όχι.
- Ξεκινήστε μια συναισθηματική συζήτηση που μπορεί να μην πάει όπως αναμένεται.
- Δοκιμάστε μια δραστηριότητα στην οποία δεν έχετε κατακτήσει ακόμα τίποτα.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, αυτό που κινδυνεύει είναι περιορισμένο και αναστρέψιμο. ενώ αυτό που κερδίζεται, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο, είναι πολύτιμες πληροφορίες για μια πραγματική κατάσταση.
Τρεις πρακτικές ερωτήσεις πριν αποφασίσετε
Πριν ενεργήσετε ή συνεχίσετε να περιμένετε, αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν να διευκρινιστεί τι συμβαίνει:
- Ποιος πραγματικός κίνδυνος υπάρχει; Διαχωρίστε τις συγκεκριμένες συνέπειες του φανταστικού φόβου. Πολλές φορές το φοβερό σενάριο είναι λιγότερο σοβαρό από όσο φαίνεται.
- Πόσο μεγάλο μέρος αυτού του φόβου προέρχεται από την αποτυχία; Αν το μεγαλύτερο μέρος του φόβου έχει να κάνει με τις απόψεις των άλλων, αυτό είναι πληροφορίες για το πού βρίσκεται το πραγματικό εμπόδιο.
- Πώς μπορεί αυτό να γίνει ένα μικρό, περιορισμένο, αναστρέψιμο τεστ; Αντί για την πλήρη έκδοση, ελέγξτε αν υπάρχει ένα ελάχιστο βήμα που σας επιτρέπει να εξερευνήσετε το έδαφος χωρίς πλήρη έκθεση.
Δεν αξίζει να αναζητήσετε όλες τις πτώσεις και δεν είναι κάθε υποχώρηση δειλία. Υπάρχουν αποφάσεις που αξίζει να αφεθείτε, και η αναγνώρισή του είναι επίσης ένα κριτήριο. Αλλά σε ό,τι πραγματικά έχει σημασία, όχι σε αυτό που φαίνεται σχετικό από έξω, μια προσπάθεια μάθησης μπορεί να είναι προτιμότερη από μια σύνεση που χτίζεται, χρόνο με το χρόνο, γύρω από το να μην έχει εκτεθεί ποτέ.
Αυτό το κείμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή ενός επαγγελματία. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, συμβουλευτείτε τον ειδικό σας.
