Η ανάμνηση του ονόματος ενός συναδέλφου στη δουλειά μπορεί να είναι πιο δύσκολη, επειδή αυτές οι πληροφορίες δεν συνδέονται με μια μελωδία ή ένα συναίσθημα που καταγράφει το μυαλό μας.
Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε μια συνάντηση εργασίας και ένας συνάδελφος σας συστήνει έναν άλλο, ο οποίος εργάζεται σε διαφορετικό τμήμα. Δίνουν τα χέρια και λένε τα ονόματά τους. Αλλά, μετά από λίγες μέρες, δεν θυμάστε πλέον το όνομα αυτού του συναδέλφου. Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν συμβαίνει μόνο στη δουλειά, αλλά και σε κοινωνικές συγκεντρώσεις ή ανεπίσημες συναντήσεις.
Από την άλλη πλευρά της κλίμακας, είναι πιθανό να θυμάστε το μοντέρνο τραγούδι ή ακόμα και ένα από μερικά χρόνια πριν. Αυτή η διάκριση δεν σημαίνει ότι έχετε αστοχία μνήμης. Χρησιμεύει για να δείξει ποιες μορφές εισαγωγής πληροφοριών είναι πιο χρήσιμες για το σύστημά μας για αποθήκευση και ανάκτηση αργότερα.
Η ηχητική δομή ως σκαλωσιά μνήμης
Τα τραγούδια περιέχουν περισσότερα από προφορικά λόγια. Αποτελούνται επίσης από ρυθμό και επανάληψη και αυτά τα δύο σημεία μας κάνουν να τα θυμόμαστε πιο εύκολα. Ο εγκέφαλος ομαδοποιεί τους στίχους και τα ρεφρέν των τραγουδιών – όχι τις ξεχωριστές λέξεις. Επομένως, Όταν ξεχνάτε μια λέξη στους στίχους, η μελωδία και ο ρυθμός σας δίνουν μια ιδέα, επιτρέποντάς σας να συμπληρώσετε αυτό που λείπει.
Ένας άλλος λόγος για τον οποίο θυμόμαστε τα τραγούδια καλύτερα από τα ονόματα είναι επειδή τα πρώτα σχετίζονται με τα συναισθήματά μας. Η μουσική έχει άμεση σύνδεση με το μεταιχμιακό σύστημα, υπεύθυνο για τη διαχείριση των συναισθημάτων. Αυτό κάνει την ακρόαση ενός τραγουδιού να μας ξυπνά ένα συναίσθημα ή μια ανάμνηση. Που βοηθά να το διορθώσετε στη μνήμη.
Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι υπάρχει ένα τραγούδι που φέρνει υπέροχες αναμνήσεις από διακοπές. Αν το τραγουδήσεις σήμερα, στο δρόμο για τη δουλειά, είναι πολύ πιθανό να θυμηθείς τους στίχους του, αφού συνδέεται στο μυαλό σου με την καλοπέραση.
Γιατί τα ονόματα αποτυγχάνουν;
Σε αντίθεση με τους στίχους των τραγουδιών, που έρχονται τυλιγμένοι σε ρυθμό, επανάληψη, ακόμη και καλές αναμνήσεις, τα ονόματα συχνά έρχονται μόνα τους. Και είναι ακριβώς αυτή η «ορφάνια» που μας εμποδίζει να τα διατηρήσουμε. Το όνομα από μόνο του δεν λέει τίποτα για να περιγράψει το άτομο ή μια ιδέα για το ποιος είναι.
Σε αυτό πρέπει να προσθέσετε το πλαίσιο στο οποίο λέγεται. Και αν κάποιος σας συστήσει τον εαυτό του σε μια συνάντηση εργασίας, όταν είστε νευρικοί ή πιεσμένοι επειδή πρόκειται να μιλήσετε, η αλήθεια είναι ότι ο εγκέφαλός σας θα επικεντρωθεί περισσότερο σε αυτούς τους παράγοντες παρά στο νέο όνομα.
Στρατηγικές για τη διατήρηση ονομάτων
Ένας τρόπος για να αποτρέψετε τη λήθη των νέων ονομάτων είναι να τα καρφιτσώσετε σε άλλα στοιχεία. Όταν κάποιος σας λέει το όνομά του, δημιουργήστε μια οπτική αναπαράσταση που τον συνδέει με ένα γνωστό αντικείμενο ή φυσικό χαρακτηριστικό. Έτσι θα μπορείτε να το θυμάστε πιο εύκολα.
Θα μπορούσατε επίσης να επαναλάβετε το όνομα μόλις το αναφέρει ο συνομιλητής σας. Αυτή η επανάληψη λειτουργεί ως «ρεφρέν», βοηθώντας στη διόρθωση των δεδομένων. Μια άλλη επιλογή είναι να φτιάξετε λίγη ομοιοκαταληξία στο μυαλό σας με το όνομα που μόλις ακούσατε, ως μουσικό ικρίωμα.
Η μνήμη θυμάται καλύτερα αυτό που συνοδεύει τη δομή, το συναίσθημα ή την ουσιαστική επανάληψη. Εάν προσθέσετε κάποιο από αυτά τα στοιχεία στο όνομα, υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να το θυμηθείτε τις επόμενες μέρες.
Αυτό το κείμενο παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή ενός επαγγελματία. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, συμβουλευτείτε τον ειδικό σας.
