Η κρίση των άλλων μετατοπίζει την εστίαση προς τα έξω, αλλά η αναθεώρηση του εαυτού σας περιλαμβάνει την αναγνώριση των δικών σας αποτυχιών και προτύπων, κάτι που είναι κλειδί για μεγαλύτερη προσωπική επίγνωση.
Σε Ο μικρός πρίγκιπαςαυτή η φράση εμφανίζεται στο στόμα ενός βασιλιά που περνά τις μέρες του κρίνοντας άλλους από τον μοναχικό πλανήτη του. Είναι μια σκηνή που δείχνει έναν κυρίαρχο τόσο σίγουρο για τις κρίσεις των άλλων του και τόσο λίγο αφοσιωμένο στο να κοιτάζει τον εαυτό του. Αυτή η εικόνα μας είναι οικεία γιατί σε κάποιο βαθμό όλοι αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτήν. Ο εντοπισμός των λαθών των άλλων είναι συνήθως γρήγορος. Το να αναθεωρήσεις τον εαυτό σου με ειλικρίνεια είναι πολύ πιο ακριβό.
Γιατί το να κρίνεις τους άλλους είναι τόσο εύκολο
Το να επισημαίνεις τι κάνει κάποιος άλλος λάθος έχει ένα πολύ συγκεκριμένο ψυχολογικό πλεονέκτημα: μετατοπίζει την εστίαση προς τα έξω. Ενώ είστε απασχολημένοι με την ανάλυση των λαθών κάποιου άλλου, δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίσετε τα δικά σας. Αυτή η επέμβαση είναι άνετη, γρήγορη και, ως ένα βαθμό, κοινωνικά αποδεκτή.
Οι απόψεις σχετικά με το τι θα έπρεπε να έχει κάνει αυτό το άτομο, πώς χειρίζεται κάποιος τη σχέση του ή ποιο λάθος έκανε ένας συνάδελφος στη δουλειά ρέουν εύκολα επειδή δεν απαιτούν εσωτερική αναθεώρηση.
Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν ενισχύσει αυτόν τον μηχανισμό. Η δυνατότητα κρίσης σε δευτερόλεπτα, χωρίς πλήρη ενημέρωση και χωρίς άμεσες συνέπειες, έχει κάνει την πράξη της κρίσης ακόμα πιο αυτόματη. Δίνει κανείς απόψεις για τις αποφάσεις των άλλων με ταχύτητα που σπάνια εφαρμόζεται στη δική του συμπεριφορά.
Τι είναι αυτό που είναι τόσο δύσκολο να κοιτάξεις τον εαυτό σου;
Η ειλικρινής επανεξέταση του εαυτού σας απαιτεί να αναγνωρίσετε ότι κάνατε ένα λάθος, να εντοπίσετε μοτίβα που επαναλαμβάνονται και να κάνετε διάκριση μεταξύ αυτού που λέτε ότι εκτιμάτε και αυτού που πραγματικά κάνετε. Αυτό είναι άβολο και το μυαλό έχει πολύ αποτελεσματικούς τρόπους να το αποφύγει.: ελαχιστοποιήστε το σφάλμα, αναζητήστε εξωτερικές δικαιολογίες, συγκρίνετε τον εαυτό σας με κάποιον που τα πήγε χειρότερα ή απλά μην σταματήσετε να το σκέφτεστε.
Σε μια σύγκρουση σχέσης, είναι σύνηθες να θυμόμαστε λεπτομερώς τι είπε ο άλλος, τι τόνο χρησιμοποίησε και πώς αντέδρασε, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να ανακατασκευάσει κανείς με την ίδια ακρίβεια τι ρόλο έπαιξε στο ίδιο επιχείρημα. Στην εργασία, είναι ευκολότερο να επισημάνουμε γιατί ένα έργο απέτυχε λόγω εξωτερικών παραγόντων ή άλλων ανθρώπων παρά να αναγνωρίσουμε πού η ίδια η διοίκηση συνέβαλε στο πρόβλημα.
Αυτή η ασυμμετρία δεν είναι κακή. Είναι η φυσιολογική λειτουργία του μυαλού όταν δεν του ζητείται να λειτουργήσει προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Τι δεν λέει η φράση και πρέπει να διευκρινιστεί
Ο Saint-Exupéry δεν καλεί τη μόνιμη αυτοκριτική ή δεν ζει κάτω από το βάρος μιας εσωτερικής κρίσης που δεν ησυχάζει ποτέ. Αυτό δεν θα ήταν ωριμότητα, αλλά άλλου είδους παραμόρφωση. Η δυσκολία να κρίνεις καλά τον εαυτό σου δεν λύνεται με το να είσαι πιο σκληρός με τον εαυτό σου, αλλά με το να είσαι πιο ειλικρινής.
Αυτό που προτείνει η φράση, διαβάστε ήρεμα, είναι να αναπτύξετε μια πιο συνειδητή εσωτερική ματιά: η ικανότητα να αναρωτιέται κανείς, πριν ή μετά την κρίση του άλλου, ποιο μέρος του θέματος έχει να κάνει με τον εαυτό του. Αυτή η ερώτηση δεν έχει πάντα μια άμεση απάντηση, και μερικές φορές η απάντηση είναι ότι το άλλο άτομο έκανε πραγματικά λάθος, τελεία. Αλλά η συνήθεια να το κάνεις αλλάζει κάτι στον τρόπο που σχετίζεσαι με τους άλλους και με τον εαυτό σου.
Υπάρχει μια συνέπεια που εμφανίζεται σχεδόν πάντα όταν κάποιος μαθαίνει να ελέγχει τον εαυτό του πιο ειλικρινά. Δεν γίνεται πιο ανεκτική ή πιο τυφλή, αλλά μάλλον πιο συνειδητή ότι οι καταστάσεις είναι περίπλοκες, ότι τα πλαίσια έχουν σημασία και ότι τα λάθη των άλλων έχουν συνήθως περισσότερα στρώματα από αυτά που φαίνονται από έξω.
https://mejorconsalud.as.com/lifestyle/antoine-de-saint-exupery-es-mucho-mas-dificil-juzgarse-a-si-mismo-que-juzgar-a-los-demas/
